برای شلم شوربا سال 85 سال خوبی بود .سالی که گرانی گوجه و مسکن با قطعنامه های کم رنگ و پررنگ با کیک زرد وسانتریفیوژ با فرار به جزایر هاوایی با مرگ یاحقی و ملاقلی پور و بابک بیات با مرگ دیکتاتور بغداد با آلودگی و ترافیک با جشن هسته ای با بی زلزلگی گذشت.

ولی مهمترینش یافتن دوستانی نیک هرچند مجازی بود دوستانی که برای هم مهم بودند.دوستانی که برای هم نگران میشدند و کاری از دستشان بر نمی آمد.دوستانی که عصبانیت و خوشحالیشان از روی شکلک های ویندوز معلوم بود و تصویرشان گاه یک هنرپیشه و گاه یک عکس از اینترنت بود.

دوستانی که در تصور ، آنها گونه ای هستند که دوستتر داری دوستانی که مطمئنا اگر روزی یک دیگر را ببینیم بسیار تعجب خواهیم کرد و کلی خواهیم خندید.از همه شما ممنونم و از دور دست شما را با فشار زیاد میفشارم تا آبلمبو شود.عیدتان مبارک دمبتان 3 چارک.قربون مرامتان.دوستتان دارم.

اولین یار شلم شوربا شباهنگ است پسری جوان و پر شور که پر از محبت است و در بسیاری از مواقع همفکر.دانشجوست و کمی دلتنگ دلیلش احتمالا همان جوانی است.

همفری بوگارت بعضی اوقات چنان فلسفی مینویسد که نمیشود نظری در موردش نوشت و گاهی چنان مبهم که فکر میکنی سر کارت گذاشته. موجود نازنینی ست شلم شوربا به نوشته هایش عادت کرده و روزانه میخواندش.

شیرین دوستی ما تازه است او هم مثل همفری بوگارت مینویسد ولیکن کمی غمگین تر .رفیقی که در هر شرایطی در مورد وبلاگت نظر میدهد.شلم شوربا هنوز نفهمیده شیرین مرد است یا زن.البته این به IQ هیچ ارتباطی ندارد چون در نوشته هایش بعضی وقتها طرز فکرهای مردانه زنانه بچگانه به شدت دیده میشود ولی وبلاگش بسار خواندنی است.

آلما از قدیمی ترین دوست هاست اقتصاد خوانده و پر از انرژی.شاید بعضی روزها 2 پست هم در وبلاگش بروز کند
از آذری های نازنین.    یکبار در یکی از پستها کلی در مورد اینکه حق التحریرش را از دفتر روزنامه ندادند گله کرد و من کلی احساس همدردی و در چند پست بعد عکس سگش را گذاشت که حد اقل یک میلیون قیمتش بود .از آن به بعد هنوز گیجم!!!!

اصغر آقا کامیونی نثری زیبا داره از اون وبلاگهای پر خواننده هست که هر بار موضوعی جدید را نقد میکنه.ادمی که اگه در وبلاگش نظر بدین محاله که به شما سر نزنه؟

اجازه هست وبلاگی کمی تا قسمتی فمینیستیه؟(پیش خودمون باشه)

مینویسم پس هستم وبلاگ ماهانه است یعنی کاری نداره که منتظری یا نه اون سر موقع بروز میکنه.

رفتن رسیدن است .هیچ چیزی از نویسنده آن نمیدانم فقط این وبلاگ را میخونم و حال میکنم.