امروز خیلی خوب صبح را آغاز کردم.دیشب قرار شد که همه چیز را بفروشیم و به اتفاق همه خانواده بریم آدلاید زندگی کنیم .(همونجایی که لوسی می در کارتون مهاجران زندگی میکرد).ویزای اقامت و کار هم توسط پسرخاله ام درست شده.همش دیشب در فکر آقای الهام بودم و اینکه از این به بعد تناقضات گفتارش با تصمیمات بدنه دولت را دیگه نمی شنوم و حرص نمیخورم.آدلاید اینجور که میگن جای قشنگیه .همین دیشب تصمیم گرفتم یه نوت بوک عالی هم بخرم که اگر شد به وبلاگ نویسی ادامه بدم شاید برای همه دوستام هم دعوتنامه بفرستم بلکه اونجا همدیگر را ببینیم.به همه چی فکر کردم به گوسفند های مرینوس به دولت به آهنگ مهاجران حتی به اینکه بازتاب را اونجا بدون فیلتر شکن باز میکنم قیافه ام با اون لبخند مسخره که مثل لبخند افرادی شده بود که موقع چت کردن  در محل کار یه موضوع خنده دار را تعریف میکنند سوژه شده بود.به اینکه مطالب وبلاگم شاید بدرد استرالیا نخوره .حتی داشتم به کار دوم در اونجا فکر میکردم.دیشب خواب خوبی کردم .من هر وقت کم غذا میخورم از این خوابهای قشنگ میبینم و صبح شنگول شنگولم.شما هم کم غذا بخورید اینجوری صبح خوبی را آغاز میکنید. راستی من که پسر خاله ندارم.