غروب دلگير جمعه گذرم افتاد به جايي كه كارتن خوابها در آن شب را به صبح ميرسانند.جايي به نام گرمخانه.مرداني خسته و غمگين منتظر اجازه ورود به سالني بودند كه فقط جايي بود براي در پناه بودن.انسانهايي كه شايد يكبار اشتباه در زندگي راهشان را به گرمخانه كج كرده بودبا نگاهی تهي چشم به در دوخته بودند. راستي چه اشتباهي تاوان اين زندگي است چه گناهي خانواده پيرمرد را از او گرفت وچه كاري آرزوهايش را دزديد  .

بين من و گرمخانه فقط يك اشتباه.بين تو و ديوانگي فقط يك ضربه مهلك در زندگي.بين فرار دختران تا او شايد يك هوس يك بوسه و شايد يك تعصب كبود.

غريبه دشمن تو نيست!      رمال بيدل دشمنه

وقتي كه شلاق ميزنه          اون خودشه كه ميشكنه!!