وبلاگ شلم شووربا

وقتي تو شب گم مي شدم

 

وقتي توشب گم ميشدم هم خونه خواب گل مي ديد

هم سايه از خوشه خواب سبد سبد خنده مي چيد

وقتي تو شب گم مي شدم ستاره شب شکن نبود

ميون اين شب زده ها هيشکي به فکر من نبود

آوازه خون کوچه ها شعراش و از ياد برده بود

چراغا خوابيده بودن شعله شون و باد برده بود

 

آخ اگه شب شيشه اي بود پل به ستاره مي زدم

شکست آينه ي شب نيزه ي خورشيد مي شدم

آخ اگه مرگ امون مي داد دوباره باغ مي شدم

تو رگ يخ بسته ي شب نبض چراغ مي شدم

 

آخ که تو اقيانوس شب سوختنم و کسي نديد

تو برزخ بيداد شب هيشکي به دادم نرسيد

تواوج ويرون شدنم توشب دم کرده درد

کسي دعا نخوند برام هيشکي برام گريه نکرد

 

وقتي تو شب گم مي شدم دلم مي خواست شعله بشم

رو سايه های يخ زده دست نوازش بکشم

دلم مي خواست آشتي بدم تگرگ با اقاقيا

خورشيد مهربوني و مهمون کنم به خونه ها

 آخ اگه مرگ امون مي داد دوباره باغ مي شدم

تو رگ يخ بسته ي شب نبض چراغ مي شدم

نوشته شده توسط شلم شووربا در |  لینک ثابت   •